எல்லோருக்காகவும் நான் வாழ்ந்தேன்#hearybrokenclub

எல்லோருக்காகவும் நான் வாழ்ந்தேன் – என் ஏக்கங்கள் யாவையும் நான் மறைத்திருந்தேன் பிறர் முகம் மலரவே தினம் உழைத்தேன் – என் கண்ணீர் துளிகளை மறைத்துக்கொண்டேன்! என்ன பாவம் செய்தேனோ... நான் வலிகளை சுமந்து நடந்தேனோ... விதி எழுதிய பாதையிலே - என் விளக்கை அணைத்து தவித்தேனோ... இரவின் மடியில் உலகம் உறங்க, என் விழிகள் மட்டும் தூங்கவில்லை! நெஞ்சின் பாரம் குறையவில்லை, மனதில் உள்ள கவலை போகவில்லை! தாகம் தீர்க்கும் நதியாய் ஓடினேன் – என் தாகம் என்னவென்று கேட்க மறந்தேன்! மெழுகாய் உருகி ஒளி கொடுத்தேன் – என் முடிவை நினைத்துப் பார்க்கத் தயங்கினேன்! நினைவுகள் யாவும் நிழலாய் வந்து, நிம்மதி தன்னைத் திருடுதே! காரணம் இல்லா கண்ணீர் துளிகள், கன்னத்தில் கோலம் போடுதே என்ன பாவம் செய்தேனோ... நான் வலிகளை சுமந்து நடந்தேனோ... விதி எழுதிய பாதையிலே - என் விளக்கை அணைத்து தவித்தேனோ... சோதனைகள் என்னைச் சூழ்ந்ததே, சுமக்க முடியாமல் நெஞ்சம் வாடுதே! வேதனைத் தீயில் மனம் வெந்து உருகுதே, ஆறுதல் சொல்ல இங்கு யாரும் இல்லையே! எத்தனை காயங்கள் தான்... நெஞ்சம் தாங்குவதோ? விழி நீர் துளிகளுக்கு... முடிவே இல்லையா? விடியலைத் தேடியே... என் பயணம் முடியுமோ? முடிவே இல்லாத துயரத்திற்கு விடியல் ஒன்றும் பிறக்காதா? நான் என்ன பாவம் செய்தேனோ... என் நிம்மதி அதை இழந்தேனோ