Feliks Stamm: obrońca Warszawy w 1939, w okupacji pomocnik ogrodnika, potem ojciec polskiego boksu

Pięć złotych medali w jeden wieczór, pięć tysięcy ludzi w hali Gwardii i mistrz olimpijski, który wyszedł na ring z gruźlicą w płucach. 24 maja 1953 roku Warszawa przeżyła największy triumf polskiego boksu, a w narożniku stał Feliks „Papa” Stamm. To opowieść o człowieku z Kościana, który zaczynał jako ułan i instruktor jazdy konnej w Grudziądzu, za 25 złotych miesięcznie trenował Wartę Poznań, a w 1936 roku przejął reprezentację Polski. Bronił Warszawy we wrześniu 1939 roku, uciekł z niemieckiej niewoli, w czasie okupacji pracował jako pomocnik ogrodnika na terenie uczelni, na której wcześniej uczył. Po wojnie zbudował drużynę od nowa: Zygmunt Chychła, Leszek Drogosz, Zbigniew Pietrzykowski, Kazimierz Paździor, Jerzy Kulej, Józef Grudzień, Marian Kasprzyk. Mistrzostwa Europy 1953 w Warszawie, finał Pietrzykowskiego z Cassiusem Clayem w Rzymie, trzy złote medale w Tokio 1964 i obrona tytułu przez Kuleja w Meksyku. Sześć tytułów olimpijskich i 25 złotych medali mistrzostw Europy, ale też cena sukcesu, o której rzadko się mówi, oraz to, jak ludowe wojsko potraktowało przedwojennego podoficera. Czy pamiętają Państwo relacje radiowe z hali Gwardii albo z Tokio? Gdzie Państwo wtedy byli? Proszę podzielić się wspomnieniami w komentarzu. #FeliksStamm #PapaStamm #boks #historiasportu #PRL #JerzyKulej #ZygmuntChychła #polskiboks