Płacząca – Folkowa opowieść o smutku i nadziei | Słowiańska Przestrzeń

„Płacząca” wiersz Adama Asnyka w folkowo‑słowiańskiej aranżacji to delikatna, a zarazem pełna barw opowieść o smutku, który przychodzi niespodziewanie, nawet wśród kwitnącej wiosny. #slavicfolk #poezjaśpiewana #muzykafolkowa #słowiańskamuzyka 🔥 Subskrybuj @SłowiańskaPrzestrzeń --------------------------------------------------------------------------- Jeśli chcesz, żebyśmy jeszcze częściej dręczyli Twoje słuchawki i głośniki, możesz symbolicznie wesprzeć działalność kanału: https://patronite.pl/poezja-na-nowo https://suppi.pl/bajerosfera ---------------------------------------------------------------------------- Ty płaczesz, dziewczę? Łez twoich szkoda, Na te łzy gorzkie jeszcześ za młoda. Otrzyj swe oczy: Świat tak uroczy, Na niebie jasna pogoda! Wszak najpiękniejsze z wszystkich niebianek - Młodość i wiosna wiją ci wianek... -A ty w łzach przecie, Niedobre dziecię, Jak chmurny maja poranek? Jakaż to boleść czoło ci chmurzy? Możeś się pączkiem ukłuła róży? Lub pragniesz skrycie Gwiazdki w błękicie I nie chcesz czekać już dłużej? Może ci wietrzyk przyniósł majowy Szept podsłuchanej kwiatów rozmowy?... Utul się w żalu, Na ust koralu Niech uśmiech zabłyśnie nowy! Możeś na kogo dziś się zgniewała, I stąd ta chmurka przebiegła mała? Chmurka się zmieni W siatkę promieni I tęczą będzie jaśniała. Choćby cię większa dotknęła strata, Przyszłość dla ciebie w uśmiech bogata... Prędko się zgoi Ból w piersi twojej, Łzy schowaj na dalsze lata!