Rumi en Español — El Día en Que Mi Corazón Calló para Siempre

Un amante finge la amargura del mundo para sobrevivir en él, pero una vez que el amor lo embriaga, deja toda cautela y entra en la danza. Rumi bendice al Amado con palabras que resucitan lo muerto — y el poema termina cuando los propios celos del amor le ordenan al corazón callar. "Los celos del amor me mordieron el labio y le dijeron a mi corazón: calla." Hay un momento en que las palabras ya no alcanzan. Este gazal del Diván de Shams recorre ese camino: primero la máscara que usamos para sobrevivir en un mundo duro, luego la embriaguez que nos hace soltar esa máscara, y al final, el silencio que llega cuando el amor mismo decide que ya se ha dicho suficiente. No es un silencio vacío. Es el silencio de un corazón que soltó la espada y se sentó en paz. 🎧 Escúchalo con los ojos cerrados, y deja que el último verso te llegue en silencio. رو ترش کن که همه روترشانند این جا / کور شو تا نخوری از کف هر کور عصا لنگ رو چونک در این کوی همه لنگانند / لته بر پای بپیچ و کژ و مژ کن سر و پا زعفران بر رخ خود مال اگر مه رویی / روی خوب ار بنمایی بخوری زخم قفا آینه زیر بغل زن چو ببینی زشتی / ور نه بدنام کنی آینه را ای مولا تا که هشیاری و با خویش مدارا می‌کن / چونک سرمست شدی هر چه که بادا بادا ساغری چند بخور از کف ساقی وصال / چونک بر کار شدی برجه و در رقص درآ گرد آن نقطه چو پرگار همی‌زن چرخی / این چنین چرخ فریضه‌ست چنین دایره را بازگو آنچ بگفتی که فراموشم شد / سلم الله علیک ای مه و مه پاره ما سلم الله علیک ای همه ایام تو خوش / سلم الله علیک ای دم یحیی الموتی چشم بد دور از آن رو که چو بربود دلی / هیچ سودش نکند چاره و لا حول و لا ما به دریوزه حسن تو ز دور آمده‌ایم / ماه را از رخ پرنور بود جود و سخا ماه بشنود دعای من و کف‌ها برداشت / پیش ماه تو و می‌گفت مرا نیز مها مه و خورشید و فلک‌ها و معانی و عقول / سوی ما محتشمانند و به سوی تو گدا غیرتت لب بگزید و به دلم گفت خموش / دل من تن زد و بنشست و بیفکند لوا #Rumi #PoesiaPersa #PoesiaSufi #AmorDivino #MusicaEspiritual #Sufismo #RumiRenace #PoesiaEnEspanol