Ina Hope - zwycięzcy

ZWYCIĘZCY [Zwrotka 1] Nie było kamer, kiedy pękał świat, nikt nie bił braw, gdy trzeba było wstać. Nikt nie policzył nieprzespanych nocy, gdy człowiek sam dla siebie był ostatnią pomocą. Są takie wojny, których nie zna świat, toczone po cichu, gdy zostajesz sam. Są takie blizny, których nie zna nikt, a jednak rano mówisz życiu: „jeszcze chcę tu być”. [Pre-refren] Nie mamy pucharów, nie zapiszą naszych dat. Mamy za sobą wszystko, co miało złamać nas. [REFREN] My — zwycięzcy bez medali, bez podium i bez braw. Tyle razy przegrywali, a wciąż stoimy — patrz! Nie pytaj, ile kosztowało, żeby jeszcze umieć żyć. Bo zwycięstwo czasem znaczy: po prostu — nadal być. [Zwrotka 2] Ktoś dziś otworzył drzwi zamknięte od lat, ktoś pierwszy raz powiedział głośno: „nie chcę się już bać”. Ktoś żegna życie, które miało wiecznie trwać, i choć nie wie, dokąd pójdzie — robi pierwszy krok. Ktoś zaczyna od zera, choć zostało mu tak mało. Ktoś wygrał dzisiaj tylko tym, że serce się nie poddało. [Pre-refren] Nie będzie o nas w gazetach, nie zapamięta nazw świat. Lecz tylko ten, kto przeszedł przez ogień, wie, ile waży jeden krok. [REFREN] My — zwycięzcy bez medali, bez podium i bez braw. Tyle razy przegrywali, a wciąż stoimy — patrz! Nie pytaj, ile kosztowało, żeby jeszcze umieć żyć. Bo zwycięstwo czasem znaczy: po prostu — nadal być. [Bridge — muzyka opada] Za tych, co zaczynają od początku. Za tych, co dziś powiedzieli: „dość”. Za tych, których nikt nie widział, gdy składali siebie noc po nocy. Za tych, co nie zdobyli świata… a odzyskali siebie. [FINAŁ] MY — ZWYCIĘZCY BEZ MEDALI! Bez podium i bez braw! Nie dlatego, że wygraliśmy wszystko — lecz dlatego, że nie złamał nas świat! Nie pytaj, ile kosztowało, żeby jeszcze umieć żyć. Bo największe zwycięstwo nie zawsze znaczy wygrać… Czasem znaczy — nadal być. #music #nostalgia #dziecko #muzyka