ප්‍රදීපාගාරය I Episode 29 I සැබෑ මිනිසෙකුගේ කතාවක් I Повесть о настоящем человеке

‘ජර්මානු ආක්‍රමණිකයන්ට එරෙහිව කළ සටන් වලදී ප්‍රදර්ශණය කල අසමානවූ කැපවීම, අප්‍රතිහත ධෛර්ය හා වීරත්වය නාමයෙන් සෝවියට් දේශයේ වීරයා නම් වූ සෝවියට් සමූහාණ්ඩුවේ ඉහලම සම්මානයෙන් ජේෂ්ඨ ලුතිනන් අලෙක්සියේයි පෙත්රෝවිච් මරේසියෙව් පිදුම් ලබනවා’ මේ විදියට තමයි 1943 අගෝස්තු 24 දා ඒ විශේෂ ප්‍රකාශය මගින් සෝවියට් රජය - අලෙස්සේයි මරේසෙව් නම් වූ ඒ ගුවන් නියමුවා රන් පදක්කමකින් පුද දුන්නේ. අපේ අද මේ කතාවට යම් රුසියානු පසුබිමක් සකසන්න ඒ වාක්‍යයෙන් කොටසක් රුසියානු බසින් කිව්වොත් හොඳයි කියල මට හිතෙනවා.... ‘За образцовое выполнение боевых заданий на фронте борьбы с немецкими захватчиками присвоить звание Героя Советского Союза старшему лейтенанту Мересьеву Алексею Петровичу’ දෙවැනි ලෝක යුද්ධයෙන් පස්සේ, ඒ යුද සෙබලා ගැන, වීර හමුදා ගුවන් නියමුවා ගැන නොදත් සෝවියට් වැසියෙක් හිටියෙ නැහැ. ඔහු වටා විවිධාකාර පුරාවෘත ගෙතුනා. සෝවියට් දේශයේ අනාගත පරපුර හදන්න ආදර්ශයකට ගත්ත එක චරිතයක් වුනේ මේ ගුවන් නියමුවා. නමුත් ඈත පිටිසර ගම්මානයක ඉපදිලා, කුඩා කල සිට තමා තුල පැවති ගුවන් නියමුවකු වීමේ සිහිනය සාක්ෂාත් කර ගත්ත මේ සෙබලාගේ ජීවිතය දෙවැනි ලෝක යුද සමයේදී කණපිට හැරෙනවා. මිහිමත උපන් කෙනෙකුට කල හැකිදැයි කියා සිතාගන්නවත් බැරි විදියේ වීරෝධාර ක්‍රියාවන් කිරීමට ඔහුට සිදුවෙනවා. නමුත් මේ කිසිවක් අසාමාන්‍ය දේවල් - අපූර්ව දේවල් - වීරත්වයන් කියල ඔහු කිසි විදියකින් හිතුවේ නැහැ. පසු කලෙක ඔහු සමග කල සම්මුඛ සාකච්ඡා වලදී ඔහු කියනවා ‘මං මොන වීරයෙක්ද? මං මොන පුරාවෘත්තයක්ද? මං සාමාන්‍ය සෝවියට් පුරවැසියෙක්. මගේ තත්ත්වයට වැටෙන ඔ්නෑම සෝවියට් පුරවැසියෙක් හැසිරෙන්නේ මං වගේමයි කියල මං විශ්වාස කරනවා’ ‍ දෙවැනි ලෝක මහා යුද්ධ සමයේදී ඔහුගේ ජීවිත කතාව දැන සිටියේ ඉතාම සුලු පිරිසක් විතරයි. යුද්දෙන් පස්සේ ඔහු පිලිබඳ කතාව එලිවන්නේත් අහම්බයකින්. ඒ ඔහු පිලිබඳ කතාව බොරීස් පොලෙවොයි කියන ගත්කතු වරයා ලියා පලකිරීමෙන් පසුවයි. ඒ කතාවේ නම 'සැබෑ මිනිසෙකුගේ කතාවක්'. ඉතින් අද අපි ප්‍රදීපාගාරයේ කතා කරන්නේ ඒ ‘සැබෑ මිනිසෙකුගේ කතාවක්’ නම් වූ නවකතාව ගැන. ඒ සැබෑ මිනිසා ගැන. ඒ වගේම ඒ සැබෑ මිනිසා පිලිබඳ නවකතාව ලියවුනු හැටි ගැන.